De Mening Van ...
Shirley Marapin en Hans van der Waal
Vorig jaar veroorzaakte het besluit om een drugsgebruikersruimte te
openen aan het Vennepark veel beroering. Hoe staat het er nu bij? Een
stand van zaken.
PvdA heeft blijvend "letsel" veroorzaakt bij een paar honderd
bewoners rondom het Vennepark.
Terugkijkend op het afgelopen jaar hebben de bewoners m.b.t. de harddrugsgebruikersruimte bij het speelparkje een bijzonder slopend en
onrustig jaar achter de rug.
Wel 30 of meer raadsleden kwamen op bezoek, diverse heftige inspraakrondes
op het stadhuis, spraakmakende protestbijeenkomsten en manifestaties.
De PvdA heeft ons uiteindelijk links laten liggen en heeft alle
smeekbeden van de ouders en kinderen naast zich neergelegd. De PvdA nam een houding
aan alsof ze boven ons staat en heeft ons niet serieus genomen. Vergeet
niet dat iedereen hier jarenlang PvdA stemde en wel in een
rotsvast vertrouwen! Gevolg van die houding is dat de buurt zich beledigd en miskend voelt. Het tegendeel van wat Wethouder
Klijnsma had verwacht is gebeurd: i.p.v. een toename van berusting en acceptatie,
is de strijdlust juist aangewakkerd.
Verslaafden moeten op een juiste wijze en vooral op de juiste plekken geholpen worden.
Het is een onmiskenbaar feit dat een concentratie van zoveel zwaarverslaafden overlaststituaties met zich
meebrengt. Het geeft ook een slecht voorbeeld qua gedrag aan onze kinderen/jongeren.
Zoals u weet moeten deze verslaafden met hun eigen cocaïne en of heroïne
naar het pand komen om daar een schone naald te krijgen. En juist dit
gedeelte van de Schilderswijk is vrij van drugsoverlast. Lees de politierapporten
er maar op na: geen enkele melding!
Behalve het feit dat wij hier geen overlast kennen, moeten we ook nog zo
goed zijn om overlast die elders plaatsvindt in de stad te helpen oplossen
doordat wij hier toevallig een geschikt pand hebben. Het zou een streven moeten van de politiek om drugsvrije zones ook
daadwerkelijk drugsvrij te houden, maar blijkbaar hebben die dames en heren
in die nette pakken zelfs dit nog niet door.
De wethouder kan draaien en keren wat ze wil: een belastingplicht kun je
door middel van een wet opleggen, maar dit niet. Naar onze overtuiging is er een
ongeschreven wet die zegt dat je nimmer een grote concentratie harddrugs en de gevolgen ervan moet stationeren bij een grote
concentratie opgroeiende, voetballende en spelende jongens en meisjes. En
vergeet de groep van ruim 30 of meer kwetsbare hangjongeren (die verder niemand kwaad
doen) op het plein niet. Ouders van vóóral die groep vrezen dat hun zonen de toekomstige handlangers van de dealers worden. En
neem die gevoelens maar eens weg bij die ouders!
Momenteel is het hier veilig en leefbaar. Kinderen kunnen op het speelplein zonder toezicht spelen. Het is vrij en blij vertoeven en
genietend opgroeien op dit klein stukje aarde. Wat voor nut heeft het om de
situatie nu te veranderen in een explosieve situatie met ouders die continu op hun tenen moeten lopen als ze overdag op hun werk zijn en
hun kinderen langs en bij de direkte
omgeving van het pand komen en gaan, op weg naar school en speelruimte?
Weet u, de betrokken Hoge Pieten denken mogelijk, ha eindelijk een afgesloten hoofdstuk, dat Vennepark. Maar mooi mis!
Eén van de eisen bij het openen van een gebruikersruimte is dat de buurt
waar het komt er zelf om moet vragen en er dus ook de harde noodzaak van
inziet. Draagvlak is ook een eis, en dat bestaat hier niet.
Bij die bewuste stemming in juni op het stadhuis bleven de bewoners ontdaan
en kapot van verdriet achter, want binnen enkele seconden na de
stemming, nog voordat wij ons de uitslag goed en wel realiseerden, verdwenen de raadsleden en wethouders.
Zo ga je niet om met mensen die door toedoen van je eigen partij, de PvdA, plots met iets ongevraagds opgescheept zitten.
Inmiddels heeft B & W de bouwvergunning verleend. Ondertussen hebben een paar keer een paar honderd bezwaarbrieven de
gemeente bereikt en hebben wij mogen lezen dat al onze bezwaren
ongegrond zijn. De politieke macht heeft gesproken en denkt daarmee van de burgerlijke kracht gewonnen te
hebben. Zij bleken hardnekkig horende doof en ziende blind. De PvdA heeft zijn
mensen verkocht aan een verkeerd plan en heeft alle gevoelens en protesten
achteloos naast zich neergelegd.
De PvdA blijkt arrogant te zijn geworden. Met als resultaat dat de onverzettelijkheid hier is gegroeid, mensen hebben
onderhuidse woede en frustatie. De situatie is explosief. Tijdens de verbouwingswerkzaamheden zal de
irritatie alleen maar toenemen hier. De politie heeft een sterke arm maar is
hier ook onze vriend. Zij doen hun werk maar kennen ons en weten wat we ongevraagd en onnodig doormaken. En zo heeft deze zware, geweldloze en
vermoeiende strijd ons veel sympathisanten en medestrijders opgeleverd.
De PvdA heeft ons opgegeven en niet begrepen. De stijd en verantwoordelijkheid van ouders om het behoud van een prachtig stukje
woongebied dat qua sfeervolle diversiteit aan culturen probeert met veiligheid, normen, waarden, plezier, beschaving, onderlinge betrokkendheid
en saamhorigheid te leven binnen ons mooie Holland!
Thans spreekt men zich zeer negatief uit over de stijl en houding van de
PvdA en hun arrogantie. Ik hoop dat de mensen hier de kalmte kunnen bewaren de komende maanden
en in rust de rechterlijke uitspraak afwachten. Desnoods vechten we deze strijd
(want dat is het jammer genoeg geworden) uit bij de Raad van State, want van opgeven weten deze moeders en vaders niet!
Shirley Marapin
Slechte zaak voor de rechtsstaat.
Bovenstaand verhaal van Shirley geeft aan welke diepe wonden in de buurt door het besluit van
B&W met goedkeuring van de Raad zijn geslagen. Het vertrouwen in de politiek en in de PvdA in het bijzonder is tot het nulpunt gezakt.
Dit vertrouwen is nog veel verder afgenomen, doordat de gemeente ook in
de juridische nasleep niet met open vizier strijdt, maar het pad van de juridische
spitsvondigheden heeft gekozen.
Zonder al te veel in details te willen treden de feiten op een rij:
Ronde één: (g)een besluit
Naar aanleiding van het collegebesluit van januari 2004 dienden wij, nadat ons bezwaarschrift was
afgewezen, ons eerste beroepsschrift bij de rechter in. De gemeente argumenteerde toen tegenover de rechtbank, dat dit besluit niet op extern rechtgevolg
was gericht en dat het hier om een voorlopig standpunt ging, dat eerst nog in de raad behandeld moest worden.
Verder betoogde de gemeente, dat publicatie van het besluit niet had plaatsvonden en dat er daarom geen voor
beroep vatbare beslissing was en wekte hier naar bewoners en rechtbank toe de verwachting dat nog
van alles mogelijk was.
Ronde twee: raadsbehandeling
Toen kwam de behandeling in de Raad waar het principe besluit alleen vanwege
collegebelangen en ongehoorde en onbehoorlijke druk op raadsleden op voldoende steun kon rekenen.
U moet het vernietigende commentaar in de Haagse Courant dat op 25-6-2004 verscheen er nog
maar eens op nalezen.
Wat te denken van raadsleden, die met tranen in hun ogen van spijt verklaren, dat zij moesten
voorstemmen. Naar mijn opvatting werd op die dag de lokale democratie een beetje boel
om zeep geholpen. Ik verwijs in deze bijvoorbeeld naar de recente uitlatingen
van gemeenteraadslid Mevr. Vonk van het CDA, die wel ingestemd heeft met de komst van de gebruikersruimte, maar bij herhaling heeft verklaard, dat ze eigenlijk tegen is.
Ronde drie: bezwaarschrift
Op 7-7-2004 verscheen er de volgende publicatie in de stadskrant. “Raad akkoord met Gebruikersruimte.”
Naar aanleiding van deze publicatie hebben wij onmiddellijk weer een bezwaarschrift
ingediend, maar dat werd prompt weer afgewezen op de volgende gronden:
- “Het nemen en publiceren van dit besluit en het vragen van de mening van de raad, moet gezien worden
in een politiek bestuurlijke context. Aan het besluit van 6 januari 2004 is geen rechtsgevolg verbonden.”
- Een eventueel bezwaar zou wel ingediend kunnen worden bij de aanvraag
en het toekennen van de bouwvergunning.
- De publicatie in de stadskrant was eigenlijk geen publicatie.
Men vergat er echter bij te vermelden, dat de gronden waarop je bij het toekennen van een bouwvergunning bezwaar kunt maken veel beperkter zijn, omdat je te maken
hebt met een zogenaamde gebonden beschikking waar men alleen een aantal bouwtechnische zaken toetst
en of de bestemming past in het bestemmingsplan.
Ronde vier: beroep
Onmiddellijk hebben wij tegen dit besluit beroep aangetekend bij de rechtbank
met de argumentatie dat dit besluit wel degelijk rechtsgevolg had, omdat dit
besluit en het gedogen hiervan door de Raad tot gevolg had de gemeente een overeenkomst kon sluiten
met Parnassia en dat hiermede de rechten en plichten van de gemeente veranderden wat wel degelijk
een rechtsgevolg is.
In haar verweerschrift sprak de gemeente ineens niet meer over het
ontbreken van een rechtsgevolg maar over het ontnreken van een publiekrechtelijk
rechtsgevolg. Tegen dit argument hebben wij aangevoerd, dat er wel degelijk een publiekrechterlijk
rechtsgevolg aan verbonden is, omdat aan harddrugs verslaafde mensen wordt
toegestaan in het bezit te zijn van harddrugs in het pand van de Vennestraat 85 en op de weg daar naar toe.
Volgens de wet is het bezit van harddrugs een misdrijf en als men meent dit niet te moeten vervolgen, dan
is dit een rechtgevolg men besluit immers om niet rechtshandhavend op te treden.
Dit besluit komt qua karakter overeen met een zogenaamde gedoogverklaring voor een ruimte van softdrugs
en dat is volgens de jurisprudentie een besluit in de zin van artikel 1:3 der AWB.
En verder?
Door het bij herhaling inbrengen van juridische spitsvondigheden lijkt het of de
gemeente niet in staat maar ook niet bereid is, om haar beleid in deze inhoudelijk
voor de rechter en de Raad van State te verdedigen. Dat is niet alleen heel zwak maar ook heel slecht voor de
beeldvorming van onze rechtsstaat, want dat geeft een voedingsbodem aan geluiden van mensen,
die een andere opvatting hebben over de wijze waarop je de staat moet inrichten
en dat vind ik in zijn algemeenheid maar zeker juist nu heel slecht.
Probeer u zich eens in de belevingswereld van de mensen op en rond het v.d. Venneplein te verplaatsen.
Geen besluit, geen rechtsgevolg, geen publicatie, etc. Kunt u het ze
uitleggen? Ik niet. Vindt u het gek dat deze mensen zeggen: "Is dat nou jullie zogenaamde mooie democratie en
rechtsstaat?"
Inmiddels is de bouwvergunning door de gemeente verleend en zal - na de
te verwachten afwijzing van het bezwaarschrift der bewoners - het juridische traject worden ingegaan.
In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen zullen nog een paar flinke juridische gevechten, met
de daaraan onvermijdelijk verbonden publiciteit, gaan plaatsvinden.
Hans van der Waal
Shirley Marapin woont met haar
gezin nabij het Vennepark. Zij heeft zich ontpopt als 'het gezicht'
van het buurtverzet tegen de gebruikersruimte.
Hans van der Waal is lid van de PvdA, maar - mede vanwege de
gebruikersruimte - niet meer van de Haagse
afdeling. Hij is een 'self made' man, die via avondopleidingen al vroeg in management functies terecht kwam in de industrie en later in de haven. Hij was o.m. tien jaar dagelijks bestuurslid bij de havenpool SHB en had later een eigen onderneming. Hij is nu oppas-opa (mooiste "functie" van zijn leven) en actief in het HBO onderwijs. Sinds hij een stukje over het Vennepark in de Rode Reiger schreef is hij op uitdrukkelijk verzoek van bewoners als vrijwillig adviseur actief betrokken bij acties van bewoners, vooral t.a.v. juridische zaken.
Robert van Lente over Jetta
Klijnsma
Voor de balans een uitgebreid citaat uit het
weblog van Robert van Lente (D66)
Ik memoreer, dat ook in het afgelopen jaar D66 weer in frontale botsing is gekomen met wethouder van Welzijn Jetta Klijnsma van de PvdA. Dit keer over de gebruikersruimte in het Van der Vennepark.
Er komt een voormalig ambtenaar van de gemeente Den Haag naar me toe: Marijke Bakker. Ze zegt, dat ze het niet eens is met mijn kritiek op Jetta Klijnsma. “Toen ik voor haar werkte, gebeurde er tenminste nog wat.”
Marijke werkte vooral voor mensen die niet meer of heel slecht voor zichzelf kunnen zorgen.
Ik pruttel wat tegen. Ik heb ook gezegd, dat ik Jetta sympathiek vind en dat zij als geen ander de burger voor zich weet te winnen. Alleen, ze had de welzijnsbestuurders veel harder aan moeten pakken. Maar dat helpt niet. Ook als ik zeg, dat ik nog steeds geheel on-speaking-terms ben met Jetta. Nee, deze tik op mijn vingers moet ik echt accepteren, hoewel Marijke ook begrijpt dat je een politiek meningsverschil kunt hebben, zonder dat je elkaar nooit meer aankijkt.
En wat gebeurt er, als ik Nieuwspoort verlaat? Daar staat een dienstauto klaar voor Jetta Klijnsma, die aanstalten maakt in de auto te stappen. Zij is de eerste wethouder, die ik een gelukkig nieuwjaar kan wensen. En dat doe ik ook en Jetta doet uiteraard precies hetzelfde. Ik vertel Jetta het voorval bij de nieuwjaarsborrel. Ach, zegt Jetta op de haar kenmerkende toon, dat hoeft voor mij echt niet, hoor.
Typisch Jetta. Zij weet op die druilerige avond zelfs mij voor zich te winnen.
Robert van Lente
En wat leuk dat Marijke Bakker ineens weer opduikt. Schat van een
vrouw. Daar heb ik in een grijs verleden nog les van gehad. WM