Beste partijgenoten,

Een geweldig, gezond, sociaal nieuw jaar!

Ik kan het daarbij laten, dan ben ik onderscheidend ten opzichte van de vele nieuwjaarsborrels in de stad, in het land. Want wat zijn er een hoop. Maar dan kan ik net zo goed oproepen er niet naar toe te gaan, zoals onze vrienden van de vrijheid. Die geven liever geen cent uit aan een nieuwjaarsborrel, stel je voor dat je de opvattingen eens met een ander zou moeten bediscussiëren. Stel je voor, je hebt leden!

Nee, gelukkig komen wij jaarlijks bij elkaar om elkaar het beste te wensen voor 2012. Niet alleen om een beetje gezellig te doen, maar vooral ook om elkaar weer eens even aan te steken met het virus dat nodig is om een sociaal alternatief te vinden en uit te dragen voor wat zich in ons land afspeelt. Oh ja, en dat doen we heel goedkoop, toch Marieke?

Welkom jong en oud, want we hebben niet alleen de JS, maar ook een partijgenoot in ons midden van honderd, welkom, meneer Smit. Welkom ook onze vrienden van GroenLinks.

Beste partijgenoten, we zullen het moeten accepteren dat het welvaartsniveau in Nederland wat zal zakken. De prijs van de crisis moet worden betaald, we moeten er weer bovenop komen. Niet zonder tot de bodem uit te zoeken hoe en door wie die crisis is ontstaan. En we komen erbovenop, als we onze schouders er maar onder zetten: in de stad, in het land en in Europa.

Terug naar het welvaartsniveau van 2007, misschien 2003. Ik moet er altijd een beetje om lachen, zo slecht hadden we het niet met z’n allen. Waar ik minder om moet lachen is echter hoe de rekening van de bezuinigingen wordt verdeeld.

Ik weet niet of u gehoord heeft van het faillissement van een grote groep huizen in Nederland die zorg levert aan verstandelijk gehandicapte mensen, na wanbeleid. Het vorige kabinet had – hoe moeilijk het ook zou zijn – gezorgd voor een financieel vangnet, zodat de zorg geboden zou kunnen blijven worden. Nu was het al niet geweldig in de huizen voor het faillissement, maar 700 ontslagen, het personeel dat op dit moment niet het salaris krijgt uitbetaald en, last but not least, de cliënten in de kou. Dat zou ons niet zijn overkomen. En zelfs Ab Klink niet. Misschien wordt hij wel lijsttrekker van het linkse CDA na de splitsing.

Een ander voorbeeld is de krachtwijkaanpak. Het is duidelijk. Het werkt. Typisch PvdA-beleid natuurlijk, zorgen voor het opknappen van wijken. Aan de harde kant: nieuwbouw, renovatie, onderhoud. Maar ook aan de sociale kant: welzijnswerk, versterken van banden tussen mensen, sport. Dit kabinet laat het liever zo. Ze stoppen ermee. Oh ja, en dan moeten corporaties ook nog eens zeventig procent van de woningen afstoten. In Den Haag geven we ons niet gewonnen. Het is niet voor niets dat de Tweede Kamerfractie in februari een bezoek aan Den Haag brengt om te laten zien hoe het ook kan. Dankzij de PvdA. Onze adem is langer, veel langer!

Een laatste voorbeeld is van heel andere orde. Maar ik zou het toch geweldig vinden als kinderen voor wie dat niet vanzelfsprekend is een sport kunnen beoefenen of een muziekinstrument kunnen bespelen. Dat laatste gaat er als het aan het kabinet ligt helemaal af. Doodzonde.

Daarom staan we hier, mensen. Omdat wij wel sociale oplossingen hebben voor de problemen van deze tijd. Om elkaar aan te steken met strijdbaarheid. Niet de hoofddoek als grootste probleem, maar de hoofdpijn, de misselijkheid, als we zien wat dit kabinet over ons uitrolt. Welke gevolgen de crisis voor bepaalde groepen heeft. Niet accepteren dat sommige mensen terug moeten naar het inkomensniveau van 1980 en anderen mogen blijven verdienen wat ze deden.

Jeltje zal straks ongetwijfeld ingaan op de politieke uitdagingen voor het komend jaar, laat ik een enkele uitdaging noemen. En ik kijk daarbij niet al te ver vooruit. Want zoals u weet zal per 1 mei zoals gebruikelijk een nieuw bestuur worden gekozen. Ik zal daar zelf na vier jaar bestuurswerk – net als Marije, Titus, Joost en Robin overigens – geen deel meer van uitmaken. Maar jullie zijn niet van me af hoor, ik kan het toch niet laten! Ik blijf me op een lager pitje inzetten.

Goed, de uitdagingen voor komend jaar.

Eerste stappen naar een nieuw verkiezingsprogramma. Vergis je niet, over een kleine anderhalf jaar moet een conceptprogramma er wel liggen en daar hebben we iedereen bij nodig! In debat met de hele afdeling.

* Werkgroepen gaan starten.
* Drie thema’s, werk, wonen en sociale veiligheid, gaan de rode draad vormen voor een aantal afdelingsbrede discussies in 2012. Zo gaan we samen onze input voor het verkiezingsprogramma maken.
* Wijkteams gaan in hun wijken op zoek naar de belangrijkste onderwerpen, wat houdt de mensen het meest bezig, waar kan en moet de PvdA het verschil maken.

Ondertussen gaat de fractie, nu we hopelijk het zwaarste deel van de bezuinigingsoperatie achter de rug hebben, ook het accent verleggen. We moeten nadenken hoe we een volgende periode, als we groter zijn dan nu – daar gaan we vanuit! – de stad nog meer sociaal profiel geven.

Natuurlijk draaien onze commissies en werkgroepen door. Volgende week congresseren we in Den Bosch. Ga mee, zie meer informatie op onze website! We praten dan over de publieke sector en internationaal beleid.

Campagne, zoals morgen! Een ander Nederland. Om 11 uur ontbijten op het partijkantoor en dan de straat op. Met onze wijkteams: acht zijn weer plannen aan het uitdenken.

We krijgen een nieuwe website het komend jaar, daar is al het nodige denkwerk voor verricht.

De debatten krijgen weer een impuls. De debatcommissie is weer ambitieus aan de gang: elke maand weer een debat + de debatten over onze eigen inhoud.

In februari / maart proberen we een dag te organiseren met al onze vrijwilligers, om elkaar aan te steken en van elkaar te leren. En nieuwe mensen actief te krijgen.

De fractieverantwoording in september, we zullen de fractie het vuur aan de schenen leggen over de prestaties. We krijgen nog een discussie over de cultuurbezuinigingen en het cultuurforum.

Stadsconferentie: 21 april kan alvast in de agenda’s, met het thema arbeid.

Kortom, wij zijn bijna klaar voor verkiezingen. Nu weet ik best dat dat er lokaal niet inzit, zo zijn de gebruiken nu eenmaal. Maar ik zie uit naar een nieuw kabinet, het kan me niet vroeg genoeg zijn. En anders hebben we nog de Amerikaanse verkiezingen eind dit jaar, ik hoop dat we daar in de afdeling net als vier jaar geleden weer aandacht voor hebben. Obama nog eens vier jaar.

Traditiegetrouw bedanken we bij de nieuwjaarsborrel een paar vrijwilligers die het afgelopen jaar extreem veel en belangrijk werk hebben gedaan. En omdat we er velen hebben, is het altijd de vraag of ze er vandaag zijn. Martha, Aafke, Hans, Lex, Sandra en Riet. Erg veel dank voor jullie inspanningen!

Partijgenoten,
Meer dan ooit moeten we met elkaar samenwerken om een vuist te maken tegen onrechtvaardigheid. De manier waarop de economie kapot wordt bezuinigd over de ruggen van mensen die het moeilijk hebben. Ja, ik raak er niet over uitgepraat. U heeft, neem ik aan, gisteren het voornemen van minister Kamp gehoord om de tijdelijke contracten tot in lengte der dagen mogelijk te maken. We weten waar dat toe leidt!

Goed, laten we onder het genot van een drankje verder praten, ons kwaad maken en vol strijdbaarheid huiswaarts gaan. Een jaar vol ertegenaan. Het afdelingsbestuur, de fractie en ik hoop iedereen die hier bij elkaar is.

Ik wens iedereen alle goeds voor 2012. Proost!

Tot onze spijt kon Martijn Balster wegens drukte en technische problemen de bovenstaande tekst niet uitspreken tijdens de nieuwjaarsborrel op vrijdag 13 januari.