Op zaterdag 28 november brachten PvdA-vrijwilligers samen met raadslid Saskia Mulder een bezoek aan drie Haagse verzorgingtehuizen en spraken zij met zorgpersoneel.

Ondanks de zaterdagdrukte op de werkvloer werden wij allerhartelijkst en zeer gastvrij ontvangen. Het eerste verzorginghuis dat wij bezochten beschikte naast het centrale gedeelte over aanleunwoningen, een welvoorziene keuken en een gezellige eetruimte waar ook de buurtbewoners gebruik van kunnen maken.

Tijdens de gesprekken kwam naar voren dat door de bezuinigingen in de zorg de individuele aandacht die de zorgende graag wil bieden ondergesneeuwd dreigt te raken. De zorgende raakt verder van het bed af! Minder gediplomeerden dragen zwaardere lasten. De zorgende wordt ook getroffen door ‘claimgedrag’ van de familie. Zo nu en dan komt ook agressie voor, vooral met dementerende patiënten. Ondanks de wetenschap dat de agressie niet persoonlijk is gericht, is het voor een zorgende taakverzwarend: ‘Hoe lang kan ik het nog redden!’

Ondanks dit alles werken deze zorgenden met hun hart voor deze zorg en zonder een groot verloop al vele jaren op deze locatie. Door het afnemen van het aantal gediplomeerden op de afdeling en bij de aanleunwoningen groeit de wachtlijst. Mensen die extra zorg hebben blijven daar langer van verstoken. Het bijhouden van een elektronisch patiëntendossier is een taakverzwaring waardoor er minder ruimte is om als contactpersoon op te treden voor de verzorgde die dat wenst.

Er is dan ook veelal geen tijd meer om een praatje te maken met een bewoner (ook dat is observeerwerk). Papierwerk is nooit in orde. Men loopt achter de feiten aan. Toch zijn er ook leuke dingen te beleven, zoals een ruim tachtigjarige die met een jonge vrijwilliger (of bezoeker) danst, ondersteund door een Wii-computerspel. ‘Dit werk doe je omdat je hart in het vak ligt.’

Met deze warme woorden van een van de medewerkers sloten wij de dag af. Wij danken de meewerkende organisaties hartelijk en onze speciale dank gaat uit naar de medewerkers die deze verzorgende taak dagelijks op zich nemen.

Verslag van George Lagerweij