Het Laakkwartier is nu echt zo’n buurt waar mensen over het algemeen heel plezierig wonen, maar waar velen toch ook schamperend over spreken. Ook de bewoners zelf. Hoe komt het nu dat een wijk zo twee gezichten kan hebben? We vroegen het de mensen op straat en belden aan om te horen hoe ze vinden dat het met hun buurt gaat. Saskia Mulder – raadslid voor de PvdA in Den Haag - enquêteerde mensen tegelijkertijd over de gevolgen van het welzijnsbeleid in de stad.

Op het Jonckbloetplein, naar ontwerp van Berlage, met de mooie gevels in Haagse stijl en het Vadercentrum aan de voet van het plein, lopen we de Gouverneurlaan in. Het is braderie. De dampen van de warme gerechten waaien ons tegemoet. De eerste kraam die we tegenkomen is van de gemeente Den Haag. Een kraam met promotiemateriaal waar wij jaloers op zijn, maar ook met een belangrijk motto: inburgeren is belangrijk, het begint bij taal. Maar verder is het nog rustig. Veel mensen die al zo vroeg op de braderie lopen komen niet uit de buurt zelf. Een meneer die zegt bij het Zuiderpark te wonen is speciaal naar Laak gekomen voor deze braderie. Ja, het Vadercentrum hier heeft een ontzettend goede naam, weet hij te vertellen. Een andere meneer die we spreken vertelt dat hij het zo goed vindt dat het Vadercentrum onlangs expertise in huis gehaald heeft om kleine ondernemers te helpen een goede start te maken.

Laak is een achterstandswijk. Duidelijk. De breed opgezette wijk biedt plaats aan vele culturen, kleuren en uitgangspunten en is daardoor ook heel levendig. Was het vroeger een wijk van stand – in De Genestetlaan bijvoorbeeld werden voor het eerst in Den Haag huizen met badkamers gebouwd – die status is er sinds de jaren tachtig echt vanaf. Maar de wijk is erg groot en kent veel gezichten en twee kennen we nog goed: de Anteunisstraat en de koffietent van Wouter... We vragen ons af of hij er nog wel eens komt. Want Harrie Jekkers zei het toch mooi: zo’n houten keetje van vijf bij zes meter, daar passen alle wereldproblemen in, met een bakkie pleur lossen de arbeiders er alle problemen op...

Maar de wijk zit wel weer enorm in de lift, vinden veel mensen. Een tramchauffeur bij wie we aanbellen zegt dat het fantastisch wonen is in de wijk, maar dat veel mensen dat helemaal niet weten. De huizen zijn ontzettend groot en betaalbaar en waar de wijk voorheen werd geteisterd door kleine criminaliteit, gaat dit aanzienlijk beter. De buurtpreventie werkt. Mensen kunnen even contact opnemen met het buurtpreventieteam als ze iets verdachts zien of vermoeden, en het wordt opgelost. Van wietplantages is daardoor veel minder sprake. Vroeger werd er zelfs getippeld in de wijk, dat is echt helemaal verdwenen.

Mensen sturen hun kinderen liever niet in Laak naar de basisschool, bemerken we. Twee moeders van jonger kinderen die we spreken, hebben de kinderen in Rijswijk op school omdat de scholen een betere naam hebben. Gek eigenlijk. Want de rapporten van de onderwijsinspectie laten zien dat er helemaal niet per se een kwaliteitsverschil bestaat tussen de scholen in de Rijswijk en die aan de overkant van de sloot in het Laakkwartier. Ja, en wat we ook veel horen is dat mensen het zo vervelend vinden dat er nu alleen nog maar een Albert Heijn in de buurt is. Dat voelen mensen in de portemonnee.

Over de huisvesting is trouwens niet iedereen positief. Hoewel er grote huizen zijn, zijn er relatief weinig eigenaars. Dat wil zeggen dat de wijk bij uitstek te maken heeft met huisjesmelkers, waardoor het ingewikkeld is om de wijk een goede opknapbeurt te geven. Er is duidelijk achterstallig onderhoud, waardoor verloedering dreigt. Daar komt bij – zo horen we van verschillende mensen – dat er toch nog een hoop onfatsoen is. Mensen die dronken op straat rondhangen, overlast van scooters en veel mensen klagen over zwerfvuil. De tramchauffeur meldt ons trouwens dat de ‘rotzooi’ voor een groot deel is verhuisd, naar Nootdorp en Ypenburg. Hij vindt het inmiddels een stuk beter.

Op 4 november aanstaande brengt de Haagse fractie opnieuw een bezoek aan Laak. Klik hier voor meer informatie.