Tijdens de Algemene Ledenvergadering van 12 november werd het bestuursplan voor 2008-2010 aan de leden voorgelegd. In de tweede helft van de ALV vond een discussie plaats over de koers van de PvdA, onder leiding van Ruud Koole.

Bestuursplan 2008-2010
Surrendra Santokhi licht de plannen van het nieuwe afdelingsbestuur toe. Drie belangrijke pijlers uit het bestuursplan zijn:

* Duidelijke koers; de PvdA moet weer zichtbaar zijn als partij die opkomt voor kwetsbare groepen in de samenleving.
* Zichtbaar en herkenbaar; intensivering van de permanente campagne onder de noemer ‘georganiseerde chaos’. De PvdA zal de komende tijd vooral zichtbaar zijn in de wijken.
* Actieve leden; de motor achter een florerende afdeling zijn de leden. Het bestuur vindt het belangrijk om ook vooral de leden in de wijken te horen. Daarom wordt er in het bestuursplan een voorstel gedaan om de afdeling onder te verdelen in drie subafdelingen.

Tot slot staan er de komende bestuursperiode in ieder geval drie verkiezingen voor de deur: de Waterschapsverkiezingen, de Europese verkiezingen en de gemeenteraadsverkiezingen.

Een aantal punten uit het bestuursplan worden ter besluitvorming aan de ALV voorgelegd.

1. De zittingstermijn van het afdelingsbestuur vanaf 2010 te verlengen tot 4 jaar.
2. De begroting 2009 vast te stellen.
3. In 2009 te starten met een experiment om de afdeling in te richten in 3 onderafdelingen, met zoveel bevoegdheden, als statutair mogelijk.
4. Het bestuur opdracht te geven een ledenreferendum te houden over de verkiezing van de lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010.
5. Het instellen van een commissie die de selectie van de kandidaten voor de gemeenteraadslijst voorbereidt voor het bestuur en de ALV.
6a. Te bepalen dat deze commissie bestaat uit minimaal 5 personen waarvan behalve de secretaris nog één persoon uit het afdelingsbestuur afkomstig. Het bestuur stelt een reglement met criteria vast.
6b. Ingeval er veel leden zijn die zich aanmelden om in aanmerking te komen voor een raadslidmaatschap kan de commissie gesplitst worden. En in overleg met de voorzitter van deze commissie aangevuld worden door het bestuur.
6c. Het bestuur op te dragen de heer Simon van Driel, (Eerste Kamerlid) te verzoeken of hij het voorzitterschap van de selectiecommissie op zich wil nemen.
7a. Het instellen van een commissie inzake de evaluatie en de selectie van partijleden die wethouder zijn of willen worden (‘wethouderable’ partijgenoten).
7b. Te bepalen dat deze commissie bestaat uit 5 personen waaronder de voorzitter en secretaris van het afdelingsbestuur.
7c. De geselecteerde wethouderskandidaten zijn tevens kandidaat voor de gemeenteraad. (Niet op de lijst, dan geen kandidaat-wethouder)
7d. Het bestuur op te dragen partijgenoot Martin van Rijn, te verzoeken het voorzitterschap voor deze commissie op zich te nemen.
8. Beide commissies dienen rekening te houden met de man-vrouwverdeling en het gegeven dat 45,6% van de inwoners van Den Haag bestaat uit Hagenaars van allochtone afkomst.

Vanuit de zaal komen een aantal reacties op het bestuursplan.

Marieke Bolle ziet graag een aanvulling op het bestuursplan over de wijze waarop de afdeling de fractie voedt en de wijze waarop de fractie verantwoording aflegt aan de afdeling.
Het afdelingsbestuur neemt deze punten mee en wijst erop dat er reeds bestaande structuren als de werkgroepen bestaan waarmee de fractie wordt gevoed vanuit de afdeling.

Pierre Heijnen complimenteert het bestuur met het ambitieuze plan en benadrukt het belang van de campagne voor de Europese verkiezingen en de invloed die de uitslag kan hebben op de gemeenteraadsverkiezingen in 2010. Een aantal aanwezigen vragen zich af of het bestuur wel tijd heeft voor de splitsing van de afdelingen met zoveel bestuurlijke activiteiten in de komende periode. Constant Martini legt uit dat de splitsing van de afdelingen noodzakelijk is om een groter actief ledenkader te creëren. Daarnaast roept hij de aanwezigen op om ook vooral zelf mee te helpen aan de komende campagnes.

De beslispunten worden een voor een in stemming gebracht en allemaal aangenomen. Het afdelingsbestuur zal het instellingsbesluit van de selectiecommissie aan de ALV toezenden.

De koers van de PvdA
Tijdens de tweede helft van de ALV vindt een debat plaats tussen Mei Li Vos, Jacques Monasch en de aanwezigen over de koers van de PvdA, onder leiding van Ruud Koole. Aan de hand van een koersbarometer wordt de stemming in de zaal gemeten met betrekking tot een aantal standpunten.

1. De Partij van de Arbeid heeft geen nieuwe veren nodig - voor: 50, tegen: 50
2. Zonder liberalisering komt de PvdA nergens - voor: 60, tegen: 40
3. Zonder een verankering in de vakbeweging is de Partij van de Arbeid verloren - voor: 40, tegen: 60
4. De samenleving is maakbaar - voor: 30, tegen: 70
5. De tegenstelling links-rechts is achterhaald en werkt niet meer om de Partij van de Arbeid te positioneren in het politieke krachtenveld - voor: 80, tegen: 20

Vervolgens wordt er gedebatteerd over de volgende stellingen.

Stelling 1
De SP heeft veel aanhang binnen de vakbeweging en de PvdA vertolkt de vrijzinnig liberale variant van de goedverdienende middenklasse met maatschappelijk bewustzijn.

Stelling 2
De PvdA kan beter intensief samenwerken met de SP dan coalities aangaan met de andere klassieke middenpartijen (VVD, CDA en D66).

Mei Li Vos trapt de discussie af door te zeggen dat de SP inderdaad veel aanhang in de vakbeweging heeft en dat zij een verankering van de PvdA in de vakbeweging niet als noodzakelijk voor de partij ziet. Er zijn ook andere bewegingen als de jongerenbeweging, milieubeweging; de vakbeweging is niet alles. Jacques Monasch vindt dat de PvdA en de vakbeweging juist samen moeten optreden en dat de PvdA er alles aan moet doen om de verschillende bewegingen binnen de partij zoals elitairen, arbeiders en libertairen, bij elkaar te houden.

Mei Li Vos reageert op de tweede stelling en zegt een voorstander te zijn van de ‘hagelslag coalitie’; een coalitie met alle linkse partijen (waaronder de ChristenUnie, SP, GroenLinks en de PvdA). Monasch vindt juist dat we niet vooraf coalities moeten uitsluiten, maar eerst onze eigen boodschap goed op orde hebben en na de verkiezingen pas kijken met wie we gaan samenwerken. Ook de zaal is verdeeld. Bas Sepers merkt op dat we vanuit onze eigen kracht moeten werken en na de verkiezingen moeten bekijken met welke partijen we de meeste plannen kunnen realiseren.

Er breekt een discussie los over de positionering van de PvdA ten opzichte van andere partijen: waar staat de PvdA nu? De meeste aanwezigen pleiten voor een linksere koers van de PvdA en het terugwinnen van onze doelgroep van de SP. Ruud Koole merkt op dat de PvdA volgens analyses juist de laatste jaren meer naar links is geschoven en dat de SP naar het midden is geschoven. De slechte campagne is de oorzaak van het feit dat we de verkiezingen hebben verloren.

Vanuit de zaal wordt opgemerkt dat de politieke dimensie juist een tegenstelling tussen vooruitstrevende en behoudende partijen laat zien en dat de PvdA in dat opzicht de SP zeker vooruitstreeft. Mei Li Vos reageert dat we progressief moeten zijn om de idealen van vroeger in een veranderende samenleving te kunnen behouden. Monasch is van mening dat de PvdA te veel meegegaan is met allerlei privatiseringen en schaalvergrotingen. Hij pleit voor terug naar de menselijke maat. Bas Sepers vindt dat de PvdA goed moet definiëren wat we gaan privatiseren en wat niet. We moeten bijvoorbeeld geen privatisering in de gezondheidszorg toestaan.

Bob Molenaar verbaast zich over de discussie over de partijkoers. Volgens Molenaar zijn er een aantal vaststaande sociaaldemocratische principes zoals het opkomen voor mensen die het moeilijker hebben. Die principes moeten we iedere keer weer in een andere situatie uitvoeren of dat nu met de SP, D66 of het CDA is. Dat is de koers van de PvdA.

Stelling 3
De PvdA heeft niets te winnen bij Europa, zolang het ingrijpt in zijn lidstaten op basis van de huidige neoliberale agenda.

Stelling 4
De Amerikaanse democratie met slechts twee partijen is een slecht voorbeeld voor de Partij van de Arbeid. Het leidt tot inhoudloze politiek. ‘Change!’ roept Obama. Maar, change wat? Wouter Bos moet nooit een Obama willen zijn.

Stelling 5
Schaalvergroting en globalisering pakken dramatisch uit voor de gewone burgers. Consumenten kunnen alleen klagen, niet stemmen. Maatschappelijke en commerciële organisaties moeten daarom gedemocratiseerd worden.

Over schaalvergroting zegt Mei Li Vos dat er nu in grote organisaties zoals de zorg een situatie ontstaat waar er meer papierwerk bijkomt in plaats van handen aan het bed. ‘De ene helft van de medewerkers is bezig de andere helft te controleren’. Monasch reageert dat er meer macht moet komen voor de mensen die het echte werk doen. Dat roept de vraag op hoe ver de PvdA moet gaan in haar ideeën omtrent nationaliseren.

Volgens Marnix Norder gaat het niet om schaalvergroting maar om organisatiewijze. Schaalvergroting is reeds geïntegreerd in vele domeinen en is in veel gevallen noodzakelijk. Norder noemt het voorbeeld van de Haagse Hogeschool, waar internationale studenten een studie volgen. Alleen door schaalvergroting kun je het soort onderwijs bieden dat voor internationale studenten ook interessant is.

De meeste aanwezigen zijn het erover eens dat globalisering onomkeerbaar en onontkoombaar is en dat Nederland door globalisering juist heel rijk is geworden. Vos: ‘We hebben meer te verdelen. De vraag is: hoe verdelen we die grotere koek?’

Tot slot wordt er gesproken over de meerwaarde van een coalitiestelsel in tegenstelling tot een tweepartijen stelsel. Juist door middel van een coalitiestelsel waarborg je de stem van de minderheden.
Slot
De stellingen over de koers van de PvdA heeft veel discussie opgeleverd. Om half elf moet de discussie worden afgerond en bedankt de voorzitter de sprekers voor hun bijdrage.