Naar mijn mening zat dinsdagavond 14 oktober 2008 de volgende Nederlandse minister-president aan tafel bij Pauw en Witteman. Sinds de financiële crisis in de wereld woedt en Wouter Bos rond dit onderwerp de Nederlandse touwtjes stevig in handen heeft, stijgen bij de peilingen van de Hond het aantal zetels voor de PvdA en gaat ook de populariteit van onze vice – premier omhoog. Jammer dat er een dergelijk wereldwijd drama voor nodig is om deze voor de hand liggende conclusie te kunnen trekken. Pauw en Witteman zaten die gedenkwaardige avond met een ijzersterke Wouter Bos aan tafel. Zelfs zijn stropdas zat goed.

In 2006 heb ik er voor gepleit een CDA-PvdA-CU-regering te vormen.
“In een dergelijke regering zou Wouter Bos zelf de vicepremier en minister van Financiën moeten worden. Jan Marijnissen kan dan de oppositie aanvoeren in de Tweede Kamer en Wouter Bos kan zich als minister ontwikkelen tot goed bestuurder en tevens opnieuw de eerste man worden van het linkse blok in Nederland. Het is in het verleden vaker voorgekomen dat bij deelname van de PvdA aan een regering na verkiezingen de PvdA het roer kon overnemen. Dat zou het perspectief voor 2011 kunnen zijn”.

Ik moet toegeven dat ik het afgelopen jaar dikwijls mijn hart heb vastgehouden. De PvdA en Wouter Bos deden hun uiterste best, maar de peilingen leken er eerder op te duiden dat we een splinterpartij zouden worden dan dat we als grootste partij uit de bus zouden komen. Maar plotseling is dat beeld veranderd en gloort er weer een mooie toekomst. Het gaat er nu om in Nederland, Europa en mondiaal een financiële structuur op te bouwen die het vertrouwen - wat dat dan ook is – herstelt en de uitwassen weg te snijden. Geen torenhoge salarissen en bonussen voor managers die het voor het zeggen hebben. Wel degelijke door de overheid voorgeschreven regels voor toezichthouders maken. Maar er moet meer gebeuren om in 2011 als PvdA een leidende rol te kunnen spelen.

Het was opvallend dat Pauw en Witteman eigenlijk geen partij waren voor Wouter Bos. Ze vroegen in veel gevallen naar de bekende weg en gaven daarmee onze minister – waarschijnlijk onbedoeld – alle ruimte om zijn deskundigheid en kennis van het dossier te etaleren. Zelfs de pogingen om via afgekloven onderwerpen – bijvoorbeeld de uitspraak van Bos dat Nederland de niet besmette onderdelen uit de Fortis boedel had gekocht – Wouter toch nog op het verkeerde been te zetten, was tot mislukken gedoemd. Het versterkte hooguit de indruk dat Pauw en Witteman steeds meer gaan lijken op het duo Barend en van Dorp. Zelfs Marcel van Dam heeft geen zwakke kanten in de “PvdA-aanpak” van de financiële crisis kunnen vinden, wat een wonder mag worden heten.

Het is natuurlijk eigenlijk veel te vroeg om over de samenstelling van de regering en de nieuwe premier in 2011 te spreken. Laten we eerst in 2009 (Europese verkiezingen) en 2010(gemeenteraadsverkiezingen) het herstelde vertrouwen in de PvdA-partijleider omzetten in een goede uitslag. Dat vraagt veel van iedereen, vooral ook van leden en kiezers van de Partij van de Arbeid.