Behalve als het niet uitkomt natuurlijk:

In de woning in de wijk Laakkwartier ontstond tegen drie uur brand, maar vanwege herbestratingswerk kon de brandweer de straat vanaf beide kanten niet in. Daardoor moesten brandslangen worden verlengd om bij het pand te komen, en dat kostte extra tijd.

Tadadara

"Niet alleen investeren in stenen, maar ook in mensen"

Ik wil jullie in dit kader toch het artikel uit de laatste wijkkrant van Ypenburg niet onthouden:

Waarom roepen de mensen die van de jeugd houden niet wat harder?

De jeugd sloopt prullenbakken, de jeugd daagt de politie uit, de jeugd gooit met vuurwerk, de jeugd hangt voor mijn deur, de jeugd maakt herrie, etc.
Zomaar wat kreten die op Ypenburg door mensen worden geuit op fora, op straat en ook bij inspraaksessies georganiseerd door de gemeente.

Wat is dat fenomeen, dat de jeugd het altijd aan de stok lijkt te hebben met de gevestigde burgerij? Is de jeugd werkelijk een loslopend zooitje of hebben we een spiegeltje nodig om naar onszelf te kijken? Bieden we de jeugd werkelijk voldoende mogelijkheden om zichzelf tot een volwassen individu te ontwikkelen?

Wat is er dan eigenlijk noodzakelijk voor jongeren om te groeien naar volwassenheid?

Ik denk dat er dan plaatsen moeten komen (fysiek en in ons denken) om jongeren hun eigen ding te laten doen. Zoals hutten bouwen, fikkie steken, pikorde bepalen door ruzie maken, fysieke grenzen leren ontmoeten door het ervaren van aaauuw, af en toe dronken worden, eens een buil oplopen of in eigen vinger zagen, eens opgepakt worden, eigen tokootje bouwen en beheren, eigen tokootje de mist in zien gaan of afbranden, etc.
Kortom de wijze levenslessen van “try en error”, die ieder van ons als het goed is ook heeft ervaren, volgen.
Hiervoor is echter ruimte nodig. Zowel in de vorm van plekken in de wijk als in de vorm van tolerantie ten opzichte van de door ons zo perfect met wetten en gedragsregels geordende samenleving. Een feitelijke vrijplaats dus. Er zijn voldoende veldjes of terreintjes in Ypenburg te vinden waar dit gerealiseerd kan worden, op voldoende afstand van de bewoning. Hier kunnen de jongeren dan hutten bouwen, fikkie steken, pikorde bepalen door ruzie maken, fysieke grenzen leren ontmoeten door het ervaren van aaauuw, af en toe dronken worden, eens een buil oplopen of in eigen vinger zagen, eens opgepakt worden, eigen tokootje bouwen en beheren, eigen tokootje de mist in zien gaan of afbranden, etc.

Als we deze mogelijkheden niet bieden aan onze jeugd doen ze geen ervaring op, waardoor het later bij het ouder worden gierend uit de hand kan lopen. Je hoeft het journaal van de afgelopen decennia er maar eens op na te kijken. Wij Ypenburgers, die als het goed is toch ontzettend veel van onze kinderen houden, zouden ze toch in de watten moeten leggen als het om hun toekomst gaat?
Waarom horen we in de openbare ruimte dan zo weinig van jullie? Schreeuw eens wat harder!

herman van der helm