Over de Aad Mansveldstraat , Vazalo en CAO-ambtenaren, Hoos Sukh Sansaar en nog veel meer...

Bij de bijeenkomst met onze bewindspersonen liep ik zomaar onze afdelingsvoorzitter Desiree tegen het lijf. Zij blijkt politiek assistent te zijn geworden van staatssecretaris Frank Heemskerk. Van harte.

Naar aanleiding van de waarschuwing van o.a. Marnix Norder werd in het vragenuurtje stilgestaan bij de huisvestingssituatie van Poolse werknemers in met name de grote steden. Door collega Ton Heerts is gevraagd om de inspectie op onrechtmatige woonsituaties op te voeren, ook door het Ministerie van VROM. Ook de Arbeidsinspectie, de Belastingdienst en andere handhavers moeten flink aan de bak. De grenzen dichthouden is geen optie, want dat leidt met de krappe arbeidsmarkt alleen maar tot meer illegaliteit (en nog schrijnender woonsituaties). We zullen het dus van steviger handhaving en verantwoordelijke werkgevers moeten hebben.

Het haalbaarheidsonderzoek van de gemeente Den Haag en de Kamer van Koophandel naar de mogelijke vestiging van een instituut dat zich richt op de wederopbouw van door onder meer oorlog en/of rampen getroffen gebieden lijkt door te kunnen gaan. Mijn informele vragen aan de Staatssecretaris van Economische Zaken om hieraan bij te dragen, lijken in goede aarde te vallen.

Op een diner pensant over onderwijs en ondernemerschap georganiseerd door de Kamers van Koophandel (onder leiding van “good old” Thijs Woltgens) en Deloitte de vraag opgeworpen of maatschappelijke stages ook niet ingevuld zouden kunnen worden in het bedrijfsleven. Het diner schoot erbij in, maar de gedachtewisseling met het bedrijfsleven en het onderwijsveld over dit onderwerp bood voldoende geestelijk voedsel.

Met Margot Kraneveldt bespreek ik het wetsvoorstel dat beoogt om slecht functionerend particulier onderwijs aan banden te leggen. Denk aan sommige Iederwijsscholen. Op basis van een negatief inspectierapport kunnen leerplichtambtenaren in de toekomst ouders aanspreken op het niet naleven van de leerplicht. Een beetje omslachtig misschien, maar de grondwettelijke vrijheid van onderwijs biedt geen andere mogelijkheid.

Burgemeesters kunnen voortaan panden van waaruit drugs worden verhandeld eerder sluiten. Men is dan niet meer alleen afhankelijk van de vaak lange strafrechtelijke weg. Een goede wetswijziging die gemeenten in staat stelt overlast in kwetsbare wijken aan te pakken.

De onderhandelingen tussen het Ministerie van Binnenlandse Zaken en de bonden verlopen moeizaam. Bij sommige diensten (douane, belastingdienst) vinden acties plaats. De SP wil daarover een debat met Minister ter Horst. Dat lijkt me niet verstandig. Hoe begrijpelijk de zorg ook is van de SP – die deel ik -, het is niet verstandig mee te gaan onderhandelen vanuit de Kamer. Dat brengt de overeenstemming niet dichterbij, maar eerder verder weg. Dat debat gaat dus (voorlopig) niet door. “voorlopig”, omdat ik niet zeker weet of er door de SP niet een andere manier wordt gevonden om het debat te kunnen voeren: de regels van de Tweede Kamer bieden vele mogelijkheden.

Meldde ik vorige week het succces met de huren, nu Vazalo.

Deze onbegrijpelijke afkorting staat voor een net aangenomen wet van oud-collega Saskia Noorman den Uyl die ertoe leidt dat alleenstaande moeders met een deeltijdbaan buiten de bijstand kunnen blijven, omdat hun inkomen wordt aangevuld met een (fiscale toeslag). Saskia krijgt bloemen in de fractievergadering en de gelegenheid om nog even het belang van deze wet voor tienduizenden vrouwen uit de doeken te doen. Geweldig, we beginnen snel met pilots en in 2009 treedt de wet in werking in het hele land. De PvdA maakt werk van uw stem.

Een aantal bewoners van een sjieke straat in de wijk Blommendael verzet zich tegen een nieuwe straatnaam: de Aad Mansveldstraat. Men vindt de naam niet passen bij de buurt of zo…… Hoe bestaat het? Wat een vreemd geluid. Je zou trots moeten zijn als jouw straat wordt uitverkoren om Aad Mansveldstraat te mogen heten. Wat nu te doen door het gemeentebestuur? Als je de bezwaarden hun zin geeft, honoreer je naar mijn smaak ongepaste elitaire opvattingen. Aan de andere kant, deze bewoners verdienen het niet eens om aan de Aad Mansveldstraat te mogen wonen. Ik weet zeker dat er tientallen, zo niet honderden straten in Den Haag zijn die zich graag laten vernoemen naar deze Haagse volksheld. Is het geen idee dat wethouder Rabin Baldewsingh een wedstrijd uitschrijft waarin de meest overtuigende straat zich naar Aadsje mag vernoemen.

Thomas Moore College

In 1966 ging ik naar de middelbare school: een splinternieuw gebouw aan de Beresteinlaan, het Thomas Moore College: licht, ruimte, regelmaat, zo laat zich het gebouw kenschetsen. Circa 1000 leerlingen pasten er gemakkelijk in. Het was, zeker achteraf beschouwd, een groot feest. Het gebouw en de onmiddellijke omgeving staan in je hoofd en hart gegrift. Sinds 1972 ben ik er vooral teruggeweest als wethouder onderwijs. Toen kwam het me versleten, donker, saai, en vol voor, ook al zaten er de helft minder leerlingen op dan in mijn jeugd. Het kan verkeren in 40 jaar. En nu wordt het gesloopt en komen er nieuwe woningen voor in de plaats. Nooit meer mijn oude school kunnen aanwijzen aan vrienden en kennissen of voor de 1000^ste keer aan familie, nooit meer erlangs rijden en herinneringen voelen opkomen, nooit meer naar binnen om iets van de sfeer van toen op te roepen...

Oftewel dagopvang voor oudere Surinamers. Even langsgeweest bij de start van dit project van Eekta en het zorgcentrum Jonker Frans. Drie keer per week kunnen oudere Surinamers (maar iedereen is welkom hoor), van 10.00 tot 15.00 terecht bij Eekta in de Boylestraat. Fantastisch, want eenzaamheid is onder ouderen misschien wel het grootste probleem en onder migrantenouderen nog erger. Veel Surinaamse vrienden even kunnen groeten. Ik hoop dat het nog bestaat als ik 80 ben. Dan ga ik er zeker naar toe.