Volgens vele PvdA watchers was er bij de verkiezingen van 22 november 2007 sprake van een vuile en harde campagne. Het werd nog eens naar voren gebracht in de Wouter Tapes van de VPRO.

Tot op de dag van vandaag begrijp ik niet waarom de PvdA de mening is toegedaan dat er sprake was van een vuile en harde campagne. Is men dan niets gewend? Heeft men zo weinig inhoud en vertrouwen in de lijn van de partij en de partijleider, dat men al schrikt als Balkenende of Verhagen roepen dat Bos voortdurend draait!

Volgens mij was de campagne hard omdat dit oordeel van het CDA overeenkomt met de werkelijkheid. Het toppunt op dit terrein was een ontboezeming van Bos in De Tapes dat hij dan wel voor het minister-presidentschap ging, maar zich nu als vice-premier en minister van Financiën eigenlijk meer senang voelt. Over draaien gesproken!


Ik neem het Bos echter niet kwalijk. Ik kan op basis van De Tapes niets anders concluderen dat hij zich met een stelletje amateurs omringt. Het is een vriendenclubje dat wordt aangeduid als de Mercurius groep. Een van de leden van deze groep is de verkiezingsgoeroe Hans Anker. Hij wordt overgevlogen uit de Verenigde Staten om zijn licht over de Nederlandse politieke verhoudingen te laten schijnen. Balkenende moest met handschoentjes worden aangepakt. Anker sloeg de plank geheel mis.

Daarnaast heb ik bij deze groep geen enkel lid kunnen betrappen op een intelligente vraag of een eerste aanzet tot een maatschappelijke analyse. Nee zij vragen de leider hoe hij later herinnerd wil worden. Wat een onzin! Het gaat er toch niet om hoe Wouter wil dat hij herinnerd wordt, maar hoe de kiezers zich hem later zullen herinneren. Is het ook niet enorm over het paard getild, om nog voordat je als minister of minister-president iets hebt laten zien al een film laat maken?Wouter wordt door het journaille geprezen vanwege zijn openheid, maar ook deze film lijkt weer in zijn strategie te passen, waarbij de persoon Bos toch wel heel erg op de voorgrond treedt.


Naast de conclusie dat de Mercurius groep uit een stel leeghoofden bestaat, moet je op basis van De Tapes concluderen dat de rest van de Partij van de Arbeid niet meer bestaat. Er is sprake van een politiek leider, die zich omringt met een vriendenclubje. Bos is alleen nog afhankelijk van de partij om de zegen van het congres te krijgen. Langdurig kijkt hij met de acteur John Leerdam naar de tekst van zijn speech en vragen zij zich af waar hij de stiltes in zijn speech moet laten vallen. Maar hij hoeft zich helemaal niet voor te bereiden.

De Mercurius groep floreert omdat de PvdA als politieke partij niet meer bestaat. Het congres van de PvdA lijkt steeds meer op een bijeenkomst van de Chinese communistische partij in de grote hal van het volk. Applaus! Daarom kan alleen Bos de Mercurius groep ontbinden. Het zijn verkeerde vrienden.

Bron: http://vnunl.typepad.com/jouke_de_vries/2007/03/wouter_bos_onts.html