In Den Haag
In Den Haag Archief mei 2004
De PvdA komt overal in Den Haag. Op deze pagina laten wij zien waar we waren, wie we spraken en wat we meemaakten. Foto’s van wat nieuw, opmerkelijk, leuk of juist niet leuk is in Den Haag.
Ook u kunt hier uw nieuws delen. Leuke, opvallende of vervelende gebeurtenissen. Als het maar Haags is. Met het uploadformulier kunt u uw eigen foto plaatsen.
Werkgroep stad bezoekt wateringse veld
Marieke:
Veel gezien en geleerd op werkbezoek in wateringse veld. Hier wordt frieda opgebracht door de politie...
Opbrekingen
Marieke:
Vrijdagmorgen, tegen negenen. Hier wordt niet gewerkt. Maar de straat ligt wel open.
Aan de straat werken is een soort jongleren in Den Haag: hoe houd ik zo veel mogelijk ballen in de lucht. Er wordt op hele veel plekken aan de straat gewerkt: de tramsporen liggen open, of er moet nieuw asfalt komen, of een fietspad moet aangelegd. Allemaal bouwputten en bouwputjes, afzettingen, omleidingen, roodwitte wegversperringen, linten. Klaarblijkelijk gaat het economisch zo slecht nog niet.
Als het af is, ziet de stad er iedere keer weer een stukje mooier uit. Maar toch twijfel ik of de planning goed gaat: wordt er niet veel meer tegelijk opgebroken dan er ooit weer zo snel mogelijk kan worden gerepareerd? Het lijkt wel of de gedragslijn van de aannemers van al deze klussen is dat het opbreken terstond gebeurt. Maar daarna begint het hemeltergende spel: omdat er niet genoeg rek in het personeelsbestand zit, lopen alle klussen vertraging op. De kunst van de aannemer is een waar jongleerspel: hoe organiseer je je menskracht zo dat overal met een zekere regelmaat vooruitgang zichtbaar wordt en nergens de krappe bemensing ergerlijk in het oog springt? Je kunt het vergelijken met de ober die je je bestek komt brengen, omdat hij weet dat het hoofdgerecht nog wel even op zich laat wachten.
Dat betekent dat alle klussen een stuk langer duren dan nodig. Want overal is het jongleerspel met het personeel gaande. Zodat Den Haag zelfs Berlijn overtreft als “grootste bouwput van Europa”. Dat zou niet zo hoeven zijn, als er voldoende personeel werd ingezet, en er niet zou worden opgebroken vóór zeker was dat het werk ook aan één stuk door zou kunnen worden afgemaakt. Plannen dus, in plaats van jongleren.
Inburgeren
Marieke:
Drie trotse dames met een kakelvers inburgeringscertificaat. Ik mocht er zo juist meer dan honderdvijftig uitreiken. Nieuwe medeburgers met grootse toekomstplannen. Blijven leren heb ik ze voorgehouden. De calvinist in mij verloochent zich nimmer.
Ado
Marieke:
Ado's laatste wedstrijd van het seizoen. Tegen NEC. Niets te winnen of te verliezen. Behalve de wedstrijd. En daar staat het nu twee een voor ons.
Inmiddels weer wat uurtjes later, hoef ik niemand meer te vertellen dat het 4-1 is geworden voor ons! Een mooie uitslag. We kunnen trots zijn op ADO.
Amerikaanse ambassade
Marieke:
Dat kan toch niet langer, de veiligheidsmaatregelen rond de amerikaanse ambassade zijn al te lang een zware inbreuk op onze open samenleving. En dat op zo'n prachtige plek in het hart van onze stad.
Vuurvlinder
Marieke:
De bolleboosjes van de achtste groep van de basisschool de vuurvlinder in mariahoeve. Ze hebben een verlanglijstje voor de speelterreinen in de buurt. En ze lieten mij ook nog twee nummers horen van de musical die ze instuderen. Waar die over gaat mag ik niet verklappen...